Maxine van Lishout (1998) werkt bij Naarderheem als fysiotherapeut – ook aan huis zoals bij Paul van Rossum (1944). En als projectleider aan een nieuwe manier van revalidatiezorg: meer gestroomlijnd, minder belastend.
“Toen Paul vanuit het ziekenhuis bij Naarderheem binnenkwam”, gaat Maxine terug naar hoe ze elkaar ontmoetten, “kon hij niet praten en amper zitten.” Het gevolg van een
hersenbloeding. Zijn revalidatie duurde maanden. “Met heel veel progressie”, vond Maxine dat mooi om mee te maken.
Ambulante zorg
Paul wilde zichzelf thuis kunnen redden, met steun van zijn vrouw en kinderen. Onlangs mocht hij thuis verder revalideren. “Dan weet je hoe het daar het beste werkt,” legt
Maxine uit. Hoe je terplekke je rolstoel bij de bank manoeuvreert of hoe je beter bij je bed komt. “Fijn dat dat met dezelfde vertrouwde contacten kan”, zegt Paul. “Op advies
van de therapeuten heb ik nu hulpmiddelen voor thuis; ook zo’n vierpootwandelstok.”
Informele zorg
Maxine drukt cliënten altijd op het hard dat “revalideren meer is dan een halfuurtje therapie. Familie die meehelpt is echt van meerwaarde.” En hard nodig om de zorg in de toekomst voor iedereen toegankelijk te houden. Paul ziet het zo: “Ik wil ook kunnen oefenen, als de therapeut vrij is. Maar wel veilig. De instructie moet duidelijk zijn. Soms hanteerden medewerkers verschillende methoden; ik wil er één.” In overleg kan en mag hij inmiddels met hulp van zijn dochter oefenen met lopen. Via een Compaan houden ze contact met Vivium. Zo hoefde hij voor een gesprek met de specialist ouderengeneeskunde de deur niet uit. Gordijnen en verlichting bedient hij via zijn stem, ingeregeld door zijn zoon. Zo helpen ambulante en informele zorg van naasten
cliënten zo snel mogelijk zelfstandig thuis (verder) te revalideren en functioneren.
Communities van samen zorgen
Om de zorg meer te stroomlijnen en minder te belasten komen cliënten met een soortgelijke zorgvraag in het nieuwe Naarderheem op een afdeling. Omringd door zorg,
behandeling, familie, facilitaire en welzijnsmedewerkers, als in een gemeenschap. Het is een nieuwe manier van werken. Maxine is projectleider Communities. “Zo kunnen
we ons werk, bijvoorbeeld met een gezamenlijke dagstart, beter op elkaar afstemmen en verstoringen opvangen.” “Dat heb ik al meegemaakt”, deelt Paul zijn ervaring. “Toen een zorgcollega ziek was, kwam de fysio helpen met opstaan.” Anders had Paul moeten wachten voordat hij naar de therapie-afdeling gebracht kon worden voor een vergelijkbare oefening. Maxine kijkt ernaar uit “om het samen beter te doen. Dat we meer hetzelfde werken en bij soortgelijke zorgvragen niet opnieuw het wiel hoeven uitvinden.”